دعای دختری در راه که تنها می رفت

جایی که مثل هیچ کجای دنیا نیست

تو را من زهر شیرین خوانم ای..... عشق

خبری هست؟؟

                     آری خبری هست....

آنکه به دورترها رفته به رویای تو..............

        همیشه عاشقت نخواهد ماند...

اگر

اگر تو

جایی

دورتر از قلب او  باشی...

آری خبری هست...

+ نوشته شده در  شنبه یکم خرداد 1389ساعت 15:2  توسط azadeh  | 

برای چشمهایش...

سرودی می خوانم از چشمانت

 اما .... یادم نمی آید رنگ آفتاب بودند ...یا دریا؟

                               یا همرنگ مهربانی های مادرم؟

فقط یادم می آید پر لبخند بودی و.....

                                راستی می دانستی مثل عروسک کودکی ام پلک می زدی؟

 

به تکرار تاریخ هزار ساله ی عشق

                                         گویی عاشق شده ام...

و چشمان تو همه جا را می بینند... مگر جاده ای به کوره راه چشمهای من.

و من فقط پلک های عروسک  کودکی ام را به یاد دارم

که معصومانه به چشمانم زل می زد،

                                     بی هیچ کژی.........

                                                   بی هیچ کجی............

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1389ساعت 17:37  توسط azadeh  | 

دل تنگی

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 16:38  توسط azadeh  | 

ديوانگي هاي من

ديوانگي هاي من


مي‌روم شايد كمي حال شما بهتر شود
مي‌گذارم با خيالت روزگارم سر شود


از چه مي‌ترسي برو ديوانگي‌هاي مرا
آنچنان فرياد كن تا گوش عالم كر شود


مي‌روم ديگر نمي‌خواهم براي هيچ كس
حالت غمگين چشمانم ملال‌آور شود


بايد اين بازنده‌ي هر بار – جان عاشقم –
تا به كي بازيچه اين دست بازيگر شود


ماندنم بيهوده است امكان ندارد هيچ وقت
اين منِ ديرينِ من يك آدم ديگر شود
                                            شيرين خسروي

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت 16:15  توسط azadeh  | 

به این که خدا می توانست بی زحمت شک نکن!

خدا مي توانست مردي بسازد كه بعد ازتو در غربتش جان بگيرد
و او مي توانست يك سنگ باشد دگرگون شود شكل انسان بگيرد
خدا مي توانست اصلا ً نباشي خدا مي توانست عاشق نباشم
به جاي تو يك برف مي آمد و من سراغ تو را از زمستان بگيرد
خدا مي توانست اصلا ً همين طور همين طورباشم كه او آفريده است
ولي آخر قصه تغيير مي كرد كه يك داستان، خوب پايان بگيرد
تو مي شد كه اصلا ً نيايي به اين شهر ، و من نيز در اين خيابان نباشم
 خدا  نيز از ابتدا مي توانست كه اين كوچه را از خيابان بگيرد
خدا مي تواند جهاني بسازد كه اين مرد اصلا ً به دنيا نيايد
خدا مي تواندخدا مي تواند به اين روح پيچيده آسان بگيرد

                  Upgrade your email with 1000's of emoticon icons           

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت 16:5  توسط azadeh  | 

کجای این جنگل شب پنهون می شی خورشیدکم؟

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 10:52  توسط azadeh  | 

××××××××××××××××

بر خاک بخواب نازنین تختی نیست

                                                               

                               آواره شدن حکایت سختی نیست

                                                                                         

از پاکی اشک های خود فهمیدم

                                                                                    

                                 لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

                                                                                                          

 

                                                           

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 10:44  توسط azadeh  | 

زندگی زیباست ایا ؟

                              Upgrade your email with 1000's of emoticon icons                         

برف می بارد

برف می بارد

بلای خانمان سوز گدایان سخت می بارد

یکی از پنجره سر بیرون می اورد و می گوید:

عجب برفی عجب زیباست

خطا گفت انکه گفت این زندگی زیباست

زندگی از بهر همچون تویی زیباست که

یک دست جام می و دست دیگرت در گردن مه پیکری زیباست

نه از بهر من مفلوک که زیر پایم خاک نمناک و همدم تنهایی شبهایم

زوزه ی باد است

اری زندگی زیباست

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم تیر 1386ساعت 11:38  توسط azadeh  | 

دیوانه شویم.....

دوش ديوانه شدم , عشق مرا ديد و بگفت
آمدم , نعره , مزن , جامه مدر , هيج مگوي

                       
گفتم اي عشق من از چيز دگر ميترسم
گفت آن چيز دگر نيست , دگر هيچ مگوي

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم خرداد 1386ساعت 10:2  توسط azadeh  | 

یکی دیگه از ترانه های داریوش که دوست دارم.....

کـجــاي ايـن جــنـگـل شــب
پنهون مي شي خورشيدکم
پشـت کدوم ســد ســکـوت
پـر مـي کــشــي چــکـاوکم

چرا بـه من شک مي کنی
مـن کـه مـنـــم بـرای تــو
لبـریـزم از عـشــق تــو و
سـرشــارم از هــوای تــو

دسـت کدوم غزل بـدم
نـبــض دل عـاشـقـمـو
پشت کدوم بهانه باز
پنهون کنم هق هقـمو

گـریه نمی کنم نـــرو
آه نمی کـشـم بشین
حرف نمی زنـم بمـون
بغض نمی کنم ببیـن

سفر نکن خورشیدکم
ترک نکن منو نرو
نبودنت مرگه منه
راهییه این سفر نشو
نزار که عشق من وتو
اینجا به اخر برسه
بری تو و مرگ منم
رفتن تو سر برسه

گـریه نمی کنم نـــرو
آه نمی کـشـم بشین
حرف نمی زنـم بمـون
بغض نمی کنم ببیـن

نـوازشــم کــن و بـبـیــن
عشق می ریزه از صدام
صدام کــن و ببـین که باز
غنچه می دن تـرانه هام
اگر چه من به چـشـم تو
کمـم قـدیمی ام گمـم
آتشـفشـان عـشـقـمـو
دریـــای پــر تـلاطــمــم

گـریه نمی کنم نـــرو
آه نمی کـشـم بشین
حرف نمی زنـم بمـون
بغض نمی کنم ببیـن
+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 16:22  توسط azadeh  | 

بیا ای خسته خاطر .....

                                                        بیا ای خسته خاطر دوست

من اینجا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم

بد اهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم اسمان هر کجا

ایا همین رنگ است؟                  

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386ساعت 11:58  توسط azadeh  | 

از ترانه های داریوش ...که خیلی دوست دارم

نه زمين خاکِ قديمی نه هوا همون هواست
تاچشام کار ميکنه هرچی که مونده نا بجاست
داره از قبيله ما یکی يکی کم ميشه
هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره


غم سفره های خالی دستای نحيف مردم
داغ شلاق جهالت به تن شريف مردم
غم اعدام ستاره انهدام سرو آزاد
تيرباران شقايق باغبانی کردن باد
همه قطره های خونی که به خاکم شده فرياد
همه اين هایی که گفتم بغض هرروزمنه
منو درمن ميشکنه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386ساعت 10:14  توسط azadeh  | 

مرگ من

                                                                                               

هرگز از مرگ نهراسیده ام

اگرچه دستانش از ابتذال شکننده تر بود

هراس من باری  همه از

مردن در سر زمینی است

که مزد گور کن

از ازادی ادمی بیشتر باشد   ( وای وای وای......)

جستن

یافتن

و با اختیار برگزیدن

اگر مرگ را از این همه ارزشی بیشتر باشد

حاشا

حاشا که اگر از مرگ هراسیده باشم.

الف بامداد

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386ساعت 11:43  توسط azadeh  | 

من زود باز خواهم گشت....

                                                                                                       

تو غفلت پروانه را

در بادهای بی هنگام پاییزی ندیده ایی که بدانی

اذر ماه

از اواز کدام پرنده ی تنها این همه

زمستان است.

بیرون خانه یک عده ادمی ایستاد اند

سردشان است

میگویند

هرکسی از راه شب امده

امده اینه را به خاطر صبح بشکند.

من حرفم هنوز ناتمام همین ترانه است

پروانه های بعدی را بپا

باد می اید

من زود باز خواهم گشت.

سید علی صالحی

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386ساعت 12:44  توسط azadeh  | 

مهمان

مرا به خانه ی دلت مهمان کن

که امن ترین مکان است

    برای گریستن

     چرا که حرمت گریه را می دانی

                                                        www.bia2mobile.com

+ نوشته شده در  شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 12:17  توسط azadeh  | 

شعر دل....

 

   

او هرچه جفا کرد حلالش مَشتی            

                                        بخشیده به رویای وصالش مَشتی

این شیوه ی عشق است پریشان کردن

                                       با غصه بساز و بی خیالش مَشتی

 

                                            

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 12:4  توسط azadeh  | 

بی هوای تو

                                   

نه خواب به جانب من و

نه من به جانب خواب .

معلقم میان مویه و انتظار

نپرس پریشان کدام کرانه ایی

کرانه تویی بی کران من.

من همان بیدار خواب همیشه ام

که بی هوای تو .....بی سواد

که بی هوای تو .........بی کس

که بی هوای تو..............بی حوصله

پس قرار دوشینه را به کدام دریا سپرده ایی

کدام دریا که سراب این بیا بان است.

 

                                                                 www.bia2mobile.com

+ نوشته شده در  شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 11:43  توسط azadeh  | 

بساز با ساز تنهایی...

تکلیف این شب اصلا از ستاره  خسته که روشن است

 

من با خودم با همین شکل ساده از چیزی که

 

                                                    زندگی است

                                                            سخن می گویم...

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 10:11  توسط azadeh  | 

تا جایی که چشمهایم توان گریستن دارند...

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 9:27  توسط azadeh  | 

خواب خدا

(درخواب ديدم كه درخواب با خدا گفتگويي داشتم.)

وخدا گفت:پس مي خواهي با من گفتگو كني ؟

گفتم: اگر وقت داشته باشي؟

خدا گفت: وقت من ابدي است

وسپس خنديد.

بعد پرسيدم :

چه چيز در مورد انسانها شما را به تعجب وا مي دارد؟

خدا جواب داد: اينكه آنها از بودن در

 دوران كودكي ملول هستند عجله دارند كه زود

 بزگ شوند وچون بزرگ شدند حسرت دوران

كودكي را مي خورند.

اينكه سلا متي شان را صرف بدست آوردن پول مي كنند بعد پولشان را خرج حفظ سلامتي.

 

اينكه چنان زندگي مي كنند كه گويي هرگز نمي ميرند وچنان مي ميرند كه گويي هرگز زنده نبوده اند.

 اينكه با نگراني نسبت به آينده زمان حال فراموششان مي شود چنان كه گويي نه درحال زندگي مي كنند ونه در آينده.

بعد خدا دست هاي مرا گرفت و مدتي هردو ساكت مانديم.

بعد پرسيدم: به عنوان خالق انسانها مي خواهيد

آنها چه درس هايي از زندگي را بياموزند ؟

خدا جواب داد: بدانند كه نمي توان ديگران را

 مجبور به دوست داشتن خود كرد اما مي توان

محبوب ديگران شد.

 اينكه درست نيست خود را با ديگران مقايسه كنند.

اينكه بدانند ثروتمند كسي نيست كه دارايي بيشتري دارد ثروتمند كسي است كه نياز كمتري دارد.

 

اينكه مي شود ظرف چند ثانيه زخمي عميق در دل كساني ايجاد كنيم كه دوستشان داريم وسالها طول بكشد تا آن زخم التيام يابد.

اينكه مي شود دو نفر به يك چيز واحد نگاه كنند وآن را متفاوت ببينند.

و اينكه بدانند، من اينجا هستم ،     

هميشه....always

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم اردیبهشت 1386ساعت 15:6  توسط azadeh  | 

مطالب قدیمی‌تر